Seninle adım adım dolaşmak istediğim bu şehrin sokaklarının birinde, seninle karşılaşma ümidinin bile bana yazdırdığı şiirler var şimdilerde heybemde.
Onlar bazen hasrete dönüşüyor ve ne zaman konuşsam ardından şiir olup düşüyor satırlara.
Bir gül açıyor ve baharlar geliyor yüreğime.
Böyle büyüyor her şey seninle.
Özlemler hasretlere,
Hasretler sonsuza giden yolculuklara dönüşüyor
Şimdi sana doğru uçan kuşlarım var yüreğimde.
Dünya sonbaharını yaşarken, senin yüreğinde baharları yaşamak için sonsuz bir yolculuğa çıkıyorlar.
Benim kalbimden, senin nazenin kalbine.

Evet büyüdük şimdi.
Demlendik sevda çaydanlığında.
Ağzına kadar dolu bir cümlenin ucundan
Küçük bir umudu paylayıp
Büyük bir mutluluğu içtik.
Sevdanın bir yanına sen dudağını dayadın,
Bir yanına da ben..
Kana kana içerken nefeslerimizi,
Yüreklerimizi sevdaya muska diye asıyorduk.
Şimdi elimizde bir fırça.
Birbirimizin eşgallerini çiziyoruz.
En masum yanımızdan kanatıp siyahı,
Bir beyaz kağıdın içine
Adlarımızı sırt sırta veriyoruz.
Bir mektuba konu oluyoruz sonra.
Giriş cümlesinde ben,
Gelişme bölümünde sen..
Sonuç kısmında biz..

Dünyayı iki elinin arasına sığdırabilir misin dedi..
Bende yüzünü avuçlarımın arasına aldım..

Bilirsin sevgilim..
iyi yazanlar çok yazıp az yaşar..

Hani diyorum ki,bu yazdıklarımı okuyorsan
"Her sabah göz göze geldiğimiz yerde, elim kalbimde.."

Üç oda bir salon değil belki kalbim.
Lakin sana bakan cephesi var.

..

Kimileri sevdiğini şiir yapar
Kimisi de şair....

Bitmeyecek şiirime mısra olup dökülen de sensin
Anlamını içimde yaşatan da sensin....