Mutsuzum, bunu hisset lütfen.
Acı nasıl çekiliyormuş, hüzün nasıl yaşanıyormuş sen de anla... Elini taşın altına sok demiyorum ama birazcık da olsa dokun.

Kendini benim yerime koy diyemem, benim yerimde olmana bile kıyamam inan.

Çünkü bu yük çok ağır, bu yalnızlık tek başına taşınamayacak kadar fazla.

Anla beni gece gözlüm..., anla!
Sensiz geçen her gün bir yeni yara daha açılıyor kalp denen şu lanet yanıma, ve geçmiyor zamanla...