Şimdi sesinin yokluğunda adının yedi harfine sığındım. Her harfine bir düş sakladım.
Her gülüşüne bir Cennet. Sen acıya yanaştıkça ben adını mutlulukla anıyor olacağım.
Hadi diyorum kendini kendi yürek darağacında asmaya devam et.
Sen kendini öldürdükçe, Ben seni binlerce kez satırlarda doğurmaya, Cümle kenarlarında yaşatmaya, Noktalama işaretlerinde nefes aldırmaya, Ve paragraf başlarında mutlulukla anmaya yemin ettim.